Het verhaal: Hans

In 2019 veranderde mijn leven plotseling volledig. Ik verliet toen, op 25-jarige leeftijd, een onveilige thuissituatie: een situatie die al jarenlang onhoudbaar was. Maar plotseling was ik dus voor het eerst in mijn leven dakloos. Ik voelde me op dat moment nergens thuis en had ook geen familieleden waar ik terecht kon. 

In deze uitzichtloze situatie kwam ik, met hulp van de politie, terecht bij Foveo. Allereerst voelde het idee van een onbekende omgeving totaal niet prettig! Met tegenzin ging ik mee naar de intake. Ik had op dat moment geen andere keuze en ik probeerde ook open te staan voor het idee dat het misschien wel goed zou komen.

Toen ik aankwam op het erf van Foveo viel het allemaal best mee. Ik vond het heel fijn om te gaan wonen in een eigen huisje op het erf waardoor ik meteen een gevoel van zelfstandigheid en vrijheid ervoer. Ik vond het eerst nog wel even wennen aan nieuwe mensen, maar toch groeide het contact en vertrouwen tot de familie Lap snel bij mij. Hierdoor voelde ik me ook steeds prettiger bij de ‘professionele’ hulp die ik van hen kreeg.
Ik voelde me zowel geliefd als mens, ondersteund als cliënt, en vertrouwd als bewoner bij Foveo. Ik heb uiteindelijk ruim een jaar bij Foveo gewoond en heb me hier al die tijd veilig en goed gevoeld. Ik heb me door de hulp en ondersteuning die ik daar gekregen heb kunnen ontwikkelen in mijn zelfstandigheid en sociale vaardigheden. De omgeving van Foveo is voor mij een veilige thuishaven geworden. De tijd die ik daar heb doorgemaakt heeft een basis gevormd waarop ik mijn leven verder kon bouwen.

In augustus 2020 ben ik begonnen aan een hbo-opleiding. De eerste maanden woonde ik nog deels bij Foveo. Ik woon nu een jaar lang op mezelf en kan mezelf zelfstandig redden. Maar het mooie is, als ik af en toe behoefte aan een omgeving die als thuis voelt, dan ben ik nog altijd welkom bij Foveo! 

Hans*

In het kader van de privacy is de naam van betrokkene aangepast